Związki chelytowe
Termin chelat pochodzi od greckiego wyrazu oznaczającego „pazur”. Jak wskazuje nazwa, chelaty mają zdolność do silnego przytrzymywania pewnych kationów, przez co chronią je częstokroć z korzyścią dla roślin. Chelat jest, zatem związkiem organicznym, który łączy się z pewnymi kationami, jak: żelazo, mangan, cynk i miedź, i chroni je. Te połączenia kationów z chelatami mają złożoną strukturę pierścieniową, tak, że związane w ten sposób metale zasadniczo tracą swój charakter jonowy. Chelaty dość trudno wchodzą w reakcje z innymi składnikami gleby, co można uważać za korzystne. Na przykład chelatowane metale pozostają w roztworze przy znacznie wyższych wartościach pH niż z jonizowane nieorganiczne formy. Chronione kationy nie są tak łatwo wytrącone w postaci nierozpuszczalnych wodorotlenków. W ostatnich latach zajmowano się przede wszystkim chelatami syntetycznymi. Jednak od dłuższego czasu już wiadomo, że również naturalne kompleksowe związki organiczne chronią jony metali ciężkich. Istnieje pogląd, że przemieszczanie się w glebie żelaza, cynku, kobaltu i innych metali ciężkich związane jest z tworzeniem się chelatów organicznych. Na przykład w przemieszczaniu się w dół substancji organicznej oraz żelaza i glinu w procesie bielicowania biorą udział chelaty.
cukrzyca
bramka sms
mieszkanie warszawa
