Trwałość chelatów
Stosowanie chelatów w celu zaopatrywania roślin w żelazo daje całkowicie pomyślne rezultaty dopóty, dopóki pH gleby nie jest zbyt wysokie. Chelaty mogą być dodawane do gleby lub stosowane do opryskiwania liści. W wypadku niektórych pozostałych chelatowanych składników pokarmowych korzyści uzyskane z ich stosowania zamiast niechelatowanych związków tych pierwiastków są mniej pewne. Może to być spowodowane tym, że związki organiczne (chelaty) silniej wiążą żelazo niż inne mikroelementy. Chelat żelaza jest bardziej trwały niż chelat cynku, co wyjaśnia tendencję do przebiegu reakcji w prawo. Uwolniony jon Zn2+ łatwo reaguje z glebą, podobnie jak cynk z soli nieorganicznych, np. siarczanów cynku. Jest oczywiste, że dla odniesienia jakiejkolwiek korzyści związek metalu z chelatem musi być w glebie względnie trwały. Nie należy jednak wyciągać pochopnie wniosku, że dobrze działają tylko chelaty żelaza. Stosowano z powodzeniem również chelaty innych mikroelementów, nie wyłączając cynku, manganu i miedzi. Widocznie wymiana z żelazem w glebie jest na tyle powolna, że rośliny zdążą pobrać dodane pierwiastki śladowe. Poza tym, dzięki dolistnemu stosowaniu cynku i manganu przez opryskiwanie możemy uniknąć częściowo lub całkowicie reakcji tych pierwiastków z żelazem w glebie.
emailing
futerał LG GT500
pozycjonowanie stron
