Połączenia organiczne
Każdy z czterech mikroelementów występujących w postaci kationów może wchodzić w skład związków organicznych. Może być także asymilowany przez mikroorganizmy ze względu na niezbędność dla wielu przemian biochemicznych. Związki organiczne, w które wbudowane są mikroelementy, niewątpliwie są bardzo zróżnicowane. Należą do nich: białka, aminokwasy i składniki próchnicy, a także takie kwasy, jak cytrynowy i winowy. Do najważniejszych należą tzw. kompleksy organiczne, które są połączeniami kationów metali i pewnych grup organicznych. Te kompleksy mogą chronić mikroelementy przed wejściem w szkodliwe reakcje, na przykład przed wytrącaniem żelaza przez fosforany, i na odwrót. Z drugiej strony, tworzenie kompleksów może powodować także zmniejszenie przyswajalności mikroelementów do poziomu, przy którym nie zaspokajają one normalnych wymagań roślin. Na glebach o dużej zawartości substancji organicznej tworzenie się kompleksów miedziowych jest, jak się przypuszcza, przyczyną niedoboru tego pierwiastka. Miedź wiązana jest bardzo silnie przez niektóre gleby torfowe. Do normalnej produkcji warzyw na glebach bogatych w substancję organiczną może być konieczne regularne stosowanie soli zawierających miedź. Także niedobór cynku przypisywany jest reakcji tego pierwiastka ze związkami organicznymi. Tendencje do tworzenia związków kompleksowych przez mangan, miedź, cynk, a szczególnie żelazo wykorzystane zostały do rozwinięcia produkcji związków syntetycznych zwanych chelatami.
alweo
Dart
Festina
