pH a stopień utleniania
Trzy z mikroelementów metalicznych tworzą w glebie kationy o różnej wartościowości. Są to: żelazo, mangan i miedź. Duże uwilgotnienie i słabe zaopatrzenie w tlen sprzyjają obniżeniu wartościowości tych pierwiastków, z czym związane jest szare lub niebieskawe zabarwienie podglebia, w przeciwieństwie do jasnoczerwonego, brązowego lub żółtego zabarwienia górnych poziomów dobrze przewietrzanych gleb mineralnych. Przechodzenie od wyższej do niższej wartościowości zazwyczaj odbywa się przy udziale mikroorganizmów i substancji organicznej. W pewnych wypadkach mikroorganizmy czerpią energię bezpośrednio z przemian związków nieorganicznych. Na przykład utlenianie dwuwartościowej formy manganowej (Mn2+) do Mn02 może być przeprowadzane przez pewne bakterie i grzyby. W innych wypadkach utlenianie lub redukcję mogą warunkować wytworzone przez mikroby związki organiczne. Na ogół wysokie wartości pH sprzyjają utlenianiu, niskie — redukcji. Utlenione formy Fe, Mn i Cu są przeważnie gorzej rozpuszczalne niż formy zredukowane w normalnych granicach pH gleby. Wodorotlenki (lub uwodnione tlenki) tych wysokowartościowych form wytrącają się przy niższych wartościach pH i są niezmiernie trudno rozpuszczalne. Na przykład wodorotlenek żelaza trójwartościowego wytrąca się przy pH około 3, 0 a wodorotlenek żelazawy dopiero przy pH 6, 0 lub wyższym.
kindle
telewizja przemysłowa kraków
cukrzyca
